Het verkennend gesprek is geen behandeling of diagnose. Het is een open, multidisciplinair gesprek tussen de inwoner, een GGZ-professional en een professional uit het sociaal domein. Het doel is de hulpvraag breed te verkennen, waarbij de eigen kracht van de inwoner en zijn netwerk centraal staat. Het verkennend gesprek is:
Open zonder oordeel
Samenwerking tussen GGZ en Sociaal Domein
Gericht op het hele leven van de patiënt
Een middel voor een breed gedragen advies, waarbij de inwoner de regie houdt
Let op! Het verkennend gesprek is geen manier om de wachtlijst te omzeilen. Wanneer blijkt dat een patiënt GGZ‑zorg nodig heeft, komt de patiënt niet sneller aan de beurt dan via de reguliere aanmeldroute. Wel kan er, wanneer dit passend is, mee worden gedacht over vormen van overbrugging vanuit het sociaal domein om de periode tot de start van de zorg te ondersteunen.
Waarom is het nodig?
Er wordt niet alleen naar klachten en ziekte gekeken, maar ook naar veerkracht, talenten en mogelijkheden
Er wordt onderzocht welke ondersteuning nodig is en op welk domein
Het helpt dubbele doorverwijzing te voorkomen en behandelcapaciteit in de GGZ te behouden
Het draagt bij aan betere kwaliteit van zorg en meer regie voor de patiënt
Wat levert het op voor jou als huisarts of POH-GGZ?
Minder druk bij complexe patiënten
Ondersteuning bij beslissingen over vervolgzorg
Duidelijk, gedeeld advies samen met de patiënt en andere professionals
Langetermijnvoordeel: patiënten worden veerkrachtiger en zelfstandiger
Wanneer verwijs je?
Verwijs als de patiënt mentale klachten heeft én één of meer van de volgende situaties:
Basiszorg of huisartsenzorg is onvoldoende
Sociale problematiek speelt mee
Er is twijfel over bGGZ/sGGZ of eerdere behandeling was onvoldoende effectief
De behandelwens van de patiënt wijkt af van jouw advies
Tip: Twijfel of onzekerheid is juist een reden om te verwijzen.
Stappen bij verwijzing
Bij een vermoeden van psychische problematiek of hulpvragen op meerdere levensdomeinen doorloop je de volgende stappen:
Vraag een verkennend gesprek aan via ZorgDomein (onder Welzijn)
De planner neemt contact op met de inwoner en plant het gesprek met een professional van het sociaal domein en een GGZ-professional.
Het gesprek vindt plaats (ongeveer 1 uur, in de buurt van de inwoner).
Samen met de inwoner wordt een advies opgesteld.
Als huisarts ontvang je een terugkoppeling (het advies) via ZorgDomein als bijlage.
Inwoner gaat zelf aan de slag met advies en neemt bij vragen contact op met verkenner, niet met de huisarts.
Twijfel je of een patiënt geschikt is voor een verkennend gesprek? Verwijs gewoon. Het gesprek helpt jou én de patiënt de juiste stappen te zetten en geeft meer overzicht bij complexe situaties.
Wanneer is een verkennend gesprek helpend? Herkenbare voorbeelden uit de praktijk | Casus 1
Situatie:
Man (60+), alleenstaand, recidiverende burn-out en depressieve klachten. Eerdere psychotherapie hielp, maar klachten keren terug. Nu opnieuw uitval op werk en conflicten.
Waarom verkennend gesprek?
Twijfel of opnieuw GGZ-behandeling voldoende zou helpen, gevoel van vastlopen.
Uitkomst:
Inzet van een maatje via Team ED. Focus op talenten en zingeving. Patiënt verkent mogelijkheden voor ander type werk, wat perspectief en motivatie gaf.
Wanneer is een verkennend gesprek helpend? Herkenbare voorbeelden uit de praktijk | Casus 2
Situatie: Vrouw (38), herkomst ZO-Azië, trauma in jeugd, moeder van twee jonge kinderen. Twijfels over eigen capaciteiten als moeder en eenzaamheid.
Waarom verkennend gesprek? Ontbrekende sociale steun en behoefte aan perspectief buiten therapie.
Uitkomst: Advies: SGGZ trauma behandeling + deelname aan een groep voor moeders via sociaal domein. Sociale netwerk uitgebreid, klachten verminderd, trauma behandeling voorlopig uitgesteld.
Wanneer is een verkennend gesprek helpend? Herkenbare voorbeelden uit de praktijk | Casus 3
Situatie:
Vrouw (38), burn-out met fysieke spanningsklachten. Ontevreden over werk, gedwongen tot reintegratie, meerdere privéproblemen.
Waarom verkennend gesprek?
Complexe situatie, behoefte aan praktische en psychosociale ondersteuning.